Text des Monats September 2025
zurück
Ursula Kerber (Saarlouis-Roden)
Kirwengléck
„Mach dei Gléck“, hott der Mannskerl aan der Kirwenbud geschreit un sei
Losäämerchen geschiddelt.
Mei Gléck, dat woar déi wónnerscheen Paradepópp mét schwaarzen Schéller-locken un Schlòòfauen, hoch owen ém Budenhimmel, méddem blòòen Spétzen-klääd iwwer drei Regaler un noch kää Enn.
„Mach dei Gléck, sammel de Pónkten“, rouft déi Stémm. Dat kunnt doch nur óf meich geminzt sénn.
E paar Loser kääfen, de Gewénnerpónkten zesammenzehlen, mei Märchenpópp woar schon zoum Aagreifen nòkscht.
Dapper hämm, et ganz Kirwengeld hóllen un zour Sécherhätt noch häämels e bésschin Minz méddem Messer aus em Spardosschlétz. Mei unrouhich Herz hott méch zeréckgejäät óf de Kirw. Gott – sei – Dank, et Gléck hott gewaart.
Fó de paar Groschen én mei klewwerijen Féngern haddet aarich wenich Los-réllescher génn un kääner hott béss ewen eppes vaan Nieten verzehlt.
Eich kunnt mei Gléck nét machen, hott verloar, mei Paradepópp verloar.
Unnen aan der Bach hann eich gehuckt, ohné ään äänzich Trään, én’t Wasser geschdoort, méch fó mei Ungléck abgronddéif geschamt un kääner sóllt vaan der Schann jemòòls eppes ze wéssen kréin.
Déi Geschicht lò hott séch awwer hóttich ausgewaaß.
Jed Kirw zéiht weider nò e paar Daa un mét ihr aach et Kirwengléck.
Un wer hätt dann dahämm schonn so massich vill Plätz fó e Paradepópp.