Text des Monats August 2025

zurück







Hans-Peter Spelz (Beckingen)


Émm Gaaten


Eich hucke schrecklich gäär émm Gaaten, onner dään dicke Bäämen, hééren de Vielcher zou o fé.ile mich wohl émm Gré.inen. For allen Déngen wenn_ett schéén heiß éss. Maeschdens flé.jen e paa Schbatzen òdder enn Amsel énn das Géjend romm. Vor allem géffd_ett énn dääm Gaate kae Schnecken o kae Wé.ilmaus, nur e paa Amäse sitt mae héj o lò.


So e Gaaten éss watt Schéénes.


Vor allem és_ett ach schéé roich ronderomm, kaum Verkehr off dae Gass, kae Gequengel von de Enkelcher onn de Fraa lésst mich héj aach é Rouh. Ènn dae Näh héért mae zwaa bésjé Gemuurmel, awwer datt stéért nétt. Irjendwo riechd_ett nò gegriilltem Flaesch. Eich hucken ow_emm altte Gaateschdoul aus de foffzijer Jòhren, strecken de Baenn aus o gené.ißen dae schéénen Òòwend. Dò kénnt eich schdonnelang hucken. Ohne se graawen o se nätzen. Onn trotzdääm sitt mae kaen Onnkraut. Vor allem hängt nétt wie énn de maeschde Gäaten e Wäschelein quer dadurch.


So e Gaaten éss wirklich watt Schéénes.

O wä wai mai Schnétzel o mai vitt Béjer kémmt, hòtt eich alles, watt ich von_emm aanschdännije Béjergaaten erwaate kann.



In Mundartpost Nr. 97