Text des Monats April 2024

zurück



Karin Peter (Saarlouis)

(Übertragung eines Textes von Phil Bosmans)


Ohné t Lachen, dò lossdet sich nét leewen


Et Lachen, dat éss gesónd.

Mer brauchen et Lachen meh wie needich.

Der Humoor éss gesónd.

Mer misst meh driwwer nòòdenken, wie wichdich dat alles foor ónser Gesóndhätt

éss.

Durch all ónser Sorjen, dò mache mer óns Falten én ónser Häärz, ónn dapper-

dómmeldich hammer dann aach de Falten én t Gesicht.

Et Lachen, dat befreit.

Der Humoor, deer entschbannt.

Et Lachen, dat kann óns frei machen vaan en Äärnscht, deer wó nét echt éss.

Et Lachen, dat éss de bescht Kosmetik foor außen ónn de bescht Méddizien foor

énnen.

Ó wammer reejelmääßich ónser Lachmusgeln trännieren, dann éss dat gutt foor

ónser ganzer Organismus.

Der Humoor, deer géfft óns e Geschbier, wie wichdich e Sach eindlich éss.

Et Lachen ónn der Humoor, die sénn awwer nét nuur wichdich foor ónser aaije

Gesóndhätt, nää, aach foor ónser Ómgeewóng.

Et Lachen ónn der Humoor, die entlaschden.

Se sorjen dervoor, äss mer besser méddenanner auskómmen, … daddet

weenijjer Trääne géfft.

Se befreien óns, wann all die äärnscht Próbbleemen óns beinäägscht de Lóft

abdrécken.

Et Lachen ónn der Humoor, dat sénn die bescht Méttel, daddet Häärz ónn der

Verschdand nét vergéft génn.

Et Lachen ónn der Humoor, die machen der Weech frei foor ónendlich vill Frääd

aan t Leewen.

Wat foor Daach éss e verloorener Daach?

Ganz ääfach: e Daach wó mer nét gelacht hann.



In Mundartpost Nr. 91